از براى بيان حكم لاحق هم مىتواند بود . و صرف كردن آيه از ظاهر آن كه ولايت در حال است نسبت به امير المؤمنين عليه السّلام با عدم امكان آن در شأن خدا و رسول او باعث صرف آيه از ظاهر آن در امرى كه دليل بر آن نيست كه ولايت « الذين آمنوا » كه اشاره به حضرت امير المؤمنين عليه السّلام باشد بعد از رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله نمىشود با آنكه عموم ولايت امير المؤمنين عليه السّلام بعد از نزول آيه در زمان رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله نسبت به جميع امت رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله هيچ بعدى ندارد « 1 » . [ سياق آيه بنا بر حمل ولى به معناى محب و ناصر ] و بدان كه : ظاهر از سياق آيهء شريفه بنا بر حمل ولى در آيه به معنى محب و ناصر اين است كه : بعد از نهى اللّه تعالى از تولى يهود و نصارى چون مظنهء آن بود كه توهم بشود كه ولايت هر مظهر اسلام خوب باشد دفع توهّم ولايت مرتدّين از اهل اسلام كرده به قول خود كه : يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا مَنْ يَرْتَدَّ مِنْكُمْ عَنْ دِينِهِ فَسَوْفَ يَأْتِي اللَّهُ بِقَوْمٍ يُحِبُّهُمْ وَ يُحِبُّونَهُ أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ أَعِزَّةٍ عَلَى الْكافِرِينَ يُجاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَ لا يَخافُونَ لَوْمَةَ لائِمٍ « 2 » گويا كه گفته كه : كسى كه مرتد شود از شما از دين خود پس ضرر آن نمىرسد مگر به او زيرا كه خداى تعالى مىآورد جماعتى را كه موصوف باشند به صفات شريفه كه ظاهر مىكند به آن جماعت آنچه اظهار بايد كرد و تمام مىشود به آن اظهار حجت الهى بر خلق .

--> ( 1 ) . سفينة النجاة : 72 . ( 2 ) . مائده ( 5 ) : 54 .